I
Modern olduğunu düşünen eski milletler, yeni bir kara parçası ve beraberinde ilkel olduklarını zannettikleri eski kabileleri bulduklarında belki de sadece bu ilkel insancıklara hava atabilmek, kendilerini “diğerlerinin” dünyasındaki tanrılar arasına yerleştirebilmek için o insanların fotoğraflarını çekerlermiş. O ilkel insancıklardan bazıları fotoğrafı çekilen kişinin ruhunun o küçücük kutuya hapsedildiğini düşünürmüş. Şimdi böylesi ilkel inanışlardan uzaklaşmış, çok daha mantıklı insan müsveddeleri olarak diyebiliriz ki fotoğraf çekilenin değil, çeken kişinin ruhunu hapseder.

II
Kendini bu öylesine akı giden görüntüler ve anlamsız bakışlar dünyasında bir yere yerleştirme çabası. Bulabildiğim en akla yakın cevap bu. Hepsi geçip gidecek, her şey değişecek, önemli olduğunu zannettiğin her şeyin değersizliğiyle boğulacaksın, bir yere ait olamadan, kendini bağdaştırabileceğin bir şey bulamadan ve işte sonra bir karanlık kutu ve önünde sadece tek bir yöne kısıtlı bir açıyla yöneltebileceğin bir ışık deliği. Karanlığın içinde, anne karnından gördüğün ilk ışık gibi. Sadece bir an için bile olsa senin mükemmel dünyan. Güzel bir hayal!